سلام بچه ها ، من و همسرم آخر هفته با یکی از دوستای همسرم شمال رفته بودیم . دوست همسرم یه دوست دختر پیشش داشت البته همسرم بهم گفته بود که با دوست دخترش میاد . اینا خیلی باهم راحت بودن از طرفی دختره هم که طلاق گرفته بود با پسره از لحاظ رابطه مثل زن و شوهر بودن . شوهر من خیلی راحت با اینا صحبت و شوخی می کرد. از وقتی از اون گردش اومدیم همش عذاب وجدان دارم که منی که اصلا اهل این کارها نیستم تو گناه این دو نفر شریک شدم و اینکه از طرفی هم از همسرم یکم میترسم که همچین دوستی داره ولی همسرم واقعا اهل این کارها نیست خیلی اهل خانوادست . اما این کارها منو به شک میندازه ... به نظرتون احساس من اشتباهه زیادی حساس شدم یا نه ....
دیگه نرید تامام.. اینو لحاظ کن که کمال همنشین در من اثر کرد
چندسالتونه اهل کجایید
نزار با دوستش زیاد بگرده:) این آقا براش مهم نیست، اما همسر شما باید براش مهم باشه.
شوهرتون چند ساله با این دوستش رفیقه؟
منم جای تو بودم شک میکردم شاید الان نه ولی کم کم اثر خودشو ممکنه روی همسر توام بذاره اینو از مشاور هم میتونی بپرسی
دوست دختر چیه
طرف بیوه است، کاش صیغه اش باشه حداقل
من باشم نمیزارم شوهرم با دوستش بگرده با اینکه همسرتون صادق بوده باهاتون و جای تحسین داره ولی ناخوداگاه ممکنه رو همسرتون به مرور زمان تاثیر بزاره
تاپیک های به روز شده
7 ساعت پیش
7 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز