خیلی به خودم حس میکنم بدهکارم بخاطر این همه استرسی که تو راهنمایی به خودم وارد کردم تا اینکه سال آخر جا زدم و همه چیز رو ول کردم و درگیر چیزای بیخودی شدم ولی از امروز میخوام ۱۰۰ خودمو بزارم نمیخوام با حسرت اینکه توانایشو داشتم ولی کمال گراییم شکستم داد زندگی کنم یه بار زنده ام میخوام بهترین ورژن خودمو زندگی کنم خسته شدم از این ورژنم
از یه ور ته دلم راضی نیست فرهنگیان برم از یه ور از پشت کنکور موندن میترسم و از طرفی رشته ی مورد علاقم تو این مدت زمان شدنی نیست ولی می دونم میخوام تغییر کنم برام مهم نیست آخرش چی میشه دیگه خسته شدم از اینکه به گذشته چسبیدم بهونه ی واقعی این ورژنمه بماند به یادگار
