سلام من بیستو سه سالمه و خیلی احساس پیری میکنم خیلی زجر کشیدم تو زندگی بااین ک تک فرزندم با بیکاریه بابام تنگ دستی حتی ی خواهر ندارم خاستگارام به نتیجه نمیرسه دیگ امیدی ندارم واقعا صورتم خیلی شکسته شده دارم پیر میشم و دریغ از یک خوشی یه دلخوشی اگه الان بگن چه ارزویی داری میگم مرگ بخدا بابام یه ادم بی مسئولیت که حتی کرایه خونشم من از پول کارم دارم جمع میکنم شاید از عید ب اینور من یه میوه نخوردم توخونمون واقعا احساس مرگ دارم
همه ارزوهام به دلم موند ارزوی یه ازدواج
ارزوی یه تولد گرفتن
منم مثل تو
حس میکنم هرچقد ادامه بدم به بدبختیه بیشتری میرسم هیچ موقع هم حسم بهم دروغ نگفته
چرا خاستگارات به نتیجه نمیرسه ؟
دلم گرفت...اما بخاطر فرار از خانواده وخانه پدری ازدواج نکن
حق داری
برای این سن خیلی فشار زیادی روته
مامانت کجاست؟ پدر بزرگی مادر بزرگی؟
و اینکه دوستات چی؟
و هیشکسی درکم نمیکنه تازه بهم میگن قدره مجردیتو بدون و این خیلی ازارم میده
صبر داشته باش عزیزم
یه زندگی میتونه تو یه شب عوض شه
میگن بچها قبل از به دنیا اومدن خودشون خانوادشونو انتخاب میکنن
میدونم شرایط الان برات خیلی سخته اما حتما دلیلی وجود داشته که الان تو این لحظه هستی
شاید هنوز زمانش نرسیده
منم ۲۳ سالمه
ولی سنت برای ازدواج اصلا زیاد نیست چرا انقدر دلسرد شدی؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز