من رشته آمدم حسابداری خسته شدم
پشیمونم میخواستم برم عکاسی هی خانواده گفتن پولش نمیدن گرون فلان
الان دارم زجر میکشم ب خانوادمم گفتم برگردم ب عقب یا مبرم عکاسی یا طراحی دوخت بابام گفت دوستات بهت یاد میدن من اصلا هیچ رفیقی ندارم حتی هیچکس سلامم نمیده باور نمیکنه میگه تو مریضی تو ک خوب بودی
اشکم در آوردن خیلی تنهام هیچ محبتی ندیدم اینقدر سخت گیرن ک خجالت میکشم ب بقیه بگم
ک نمیذارن تا سر کوچه برم مگه بخاطر این برم ک خودشون بگن برو فلان چیز بخر
هیچ رفیقی ندارم
هیچکس نمیتونم تحمل کنم هر روز ۲۳ ساعت باید گریه م در بیاد خودشون میرن بیرون من نمیبرن میگن خونه مرتب کن باورتون میشه از کمبود محبت عقده ای شدم 😅💔 خسیسن پول نمیدن
نتمم رلم برام میخرید 🙃💔 ک اونم ولم کرد اخلاقش بد بود منم بد بودم بخاطر وضعیت زندگیم آدم دروغ گویی شدم افسردم شبا خوابم نمیبره میگن تو دیونه ای فلانی اسم افسردگی میارم میزنن تو دهنم رلم میخواست بیاد خواستگاریم نذاشتن
