من تو سن خیلی مهمیم 18 سالمه و خب تو سن من هیجانات زیاد میشه و این مدت خیلی خیلی نیاز عاطفی داشتم با اینکه اصلا کمبود محبت نداشتم از سمت خانوادم
موقعیت اینوهم داشتم که وارد رابطه بشم ولی به خودم این اجازه رو ندادم
بعد از کلی مطالعه به این نتیجه رسیدم که سن 18 تا 25.26 سالگی دوران طلایی عمرمه دورانیه که سرنوشتم رقم میخموره چرا باید به خاطر بی تجربگی و صرفا به خاطر یه حسی که از روی بچگیه ایندمو نابود کنم به جاش تصمیم گرفتم روی رشد شخصیم روی اگاهیم روی هدفم تمرکز کنم تا تو زمان درستش و با ادم درستش وارد رابطه بشم
یه موقعیت اجتماعی خیلی خوب برای خودم ایجاد کنم و لبخند رضاایت خودمو بابام رو ببینم ...
اینارو نوشتم که اگر حتی یک نفر مثل من بوده دست از این افکارش برداره تا مبادا تصمیم اشتباهیی بگیره
