سن کم

یه مقدار کم سن و سالی یه مقدار خیلی زیاد هم بیکاری عزیزم درس بخون پیشرفت کن از این حسادت و کراش زدن روی شوهر مردم چیزی در نمیاد. 

به نظرم یه تغییری تو زندگیت بده تا از سرت بیوفته

مثلا برو دانشگاه

سرکار

کلاس های آموزشی

این فکر و خیالا همش به خاطر نداشتن دغدغه فکری و بیکاریه

برو پیش مشاور منم هم سن تو هستم کارت عادی نیس

ایکنجوری نباش ضرر میکنی

هر آدمی یه جوریه منم 18بودم اینجوری بودم به نظرم اینا همش از خیال بافی باشه خیال بافیو بزار کنار به جاش درستو بخون خودتو پیشرفت بده از سرت میپره اون پسر و مادرشو هم دنبال نکن

علاقمند بودن به شهرت توی ذات بعضیاست و لزوما چیز بدی هم نیست. منتها باید بگردی ببینی توی کدوم رشته می‌خوای بدرخشی. تحصیلیه؟ ورزشیه؟ کارآفرینیه؟ بازیگریه یا...

این کراش مراش رو هم سر جدت ولش کن! کی اخر و عاقبت دیده از کراش زدن؟ خدا وکیلی یه لحظه کافیه آدم مخش رو به کار بندازه، بعد با خودش بگه خب تهش چی مثلا؟ اینا رو بعنوان کسی بهت میگم که تازه ۲۰ سالش شده پس اختلاف سنیمون زیاد نیست و متوجه حرف هم میشیم.

حسادت به چی می‌کنی؟ اینکه خوشبخت و خوشحالن؟ خب باشن! هزار دفعه گفتن ظاهر زندگی بقیه رو با باطن خودتون مقایسه نکنین. تو چه خبر داری از درون اون خانواده اصلا؟ اصلا خوشبخت و خوشحال باشن به ما چه؟ چیزی به تو قراره برسه یا چیزی ازت کم میشه؟

خیالپردازی رو من هم دارم اون هم در حد افراطیش. منتها نه نسبت به شخص حقیقی. مشکلم رو با داستان نوشتن حل می‌کنم.

افسردگی هم چاره‌اش روانپزشک رفتن یا اینه که خودت دست به کار بشی و خودتو درمان کنی.

اولین مرحله هم حذف اینستای کوفتیه.

من فقط تابستون به مدت یک هفته داشتم و حذفش کردم انقدر بی خود و بی معنیه.