من از همسرم چندین ساله جدا شدم و با پسرم تنها زندگی میکنم.معلم پسرم مجرده و سن بالا.من بخاطر مشکلات پسرم تو مدرسه یا درسی چندین بار مجبور شدم تو با معلم پسرم صحبت کنم اونم کاملا مودبانه و سنگین.حتی چندبار تو صحبت هام گفتم شما جای برادر بزرگتر من هستید منظورم این بود فک نکنی چون من جدا شدم خدای نکرده از حرف زدن با شما نیت دیگه ای دارم.بعد کم کم متوجه تغییر رفتارش شدم از من فرار میکنه خیلی دچار سوتفاهم شده فک میکنه من عاشقش شدم چند بار از اول سال رفتم مدرسه .در حالیکه من اینقد بدبختی دارم اصلا به این چیزا فکر نمیکنم .شب عید پسرم مجبورم کرد مامان توروخدا ب آقا معلم تبریک بگیم منم گفتم ولش کن مهم نیس اون غریبس زشته هر کار کردم راضی نشد آخرش مودبانه تبریک گفتیم حتی ب زبون پسرم نوشتم ۱هفته گذشت سین نزد منم ناراحت شدم پاک کردم الان خیلی اعصابم خرده از اینکه چرا در موردم فکر بد کرده در حالیکه من همچین شخصیت سبکی ندارم سر نمازم کلی گریه کردم چرا هر کی جدا میشه ادما در موردش زود قضاوت میکنن ولی آروم نشدم😭😭😭
ناراحت شدم...چقدر بد...این چند هفته ام تحمل کن تا مدرسه تموم شه دیگه کلا مجبور نیستی باهاش هم کلام شی....مدرسه ام نرو زیاد
جوگیر بوده اون و احمق
مدرسه پسرت رواگه میتونی عوضکن
خیلی هم مدرسه نرو کلا.
بیخیال بهش فکر نکن
الهی ، ناراحت نباش ، ولش کن ی فکری برا خودش میکنه
عزیزم چون میخوای خودتو جوری جلوه ندی که کسی فکر بد درموردت نکنه بدتر خودتو ضایع میکنی عزیزم یعنی ناخواسته اون حست رو میفهمه
عادی رفتار کن هیچکس هیچ فکری درموردت نمیکنه
چرا خودتو اذیت میکنی جدا شدی که شدی هرکس هرجور میخواد فکر کنه تو طبیعی رفتار کن نه نیازی هست که بگی جای برادرم هستی نه هیچی خیلیییی عادی انگار کن متاهلی
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
