غمگینم
بعد از ازدواج خیلی تنها شدم
همسرم خداروشکر خیلی خوبه اما دوستام به شدت روابطشون رو باهام کم کردن
کسایی که یه تبریک خشک و خالی نگفتن بهم من میرفتم به بهانه های مختلف حالشون رو میپرسیدم یا زنگ میزدم بهشون
اما الان دیگه تحملم تموم شده
چقدر دنبالشون بدوم؟
کار درستی نیست اما خیلیا بعد ازدواج خودشونو میگیرن و محل به کسی نمیدن
چرا پس من انقدر هوای دوستامو سعی کردم داشته باشم؟
من باید چیکار کنم؟
دوستای جدید پیدا کن عزیزم
هیچی دیگه اتفاقا کارشون درسته .شما دیگه متاهلی نمیخوان با دوست یو اینا به زندگیت بی توجه بشی ..دوستاتو عوض کن با متاهلا برو اونم پارک .باشگاه دورهمی بزارین
ولشون کن شاید حسادت میکنن بهت، شایدم فکر میکنن اینطوری برای زندگی خودت بهتره
بهت حسودیشون میشه،ولشون کن
همینکه همسرت خوبه خدا رو شکر کن وبچسب بهش.
غریبه رو هر چقدر هم که براش خوبی کنی باز غریبه است،اصلا ارزشش رو نداره خودت رو برای اونها ناراحت کنی،سرت رو با کلاس و باشگاه گرم کن
حالا تو رفیقاتن من مادر پدرم اینجورین تو ی خونه ایم ولی تا خودم از اتاق بیرون نرم نمیگن مردس یا زنده تازه بیشتر وقتا میگن ای کاش بمیری راحت شیم دختر ب چه دردی میخوره😅💔
رفیق خیلی قابل تحملی این رفتاراش ولی پدر و مادر ن برو خداتو شکر کن پدر مادرت اینجوری نیست
بچسب به شوهرت که خوبه اشتباهات مرا تکرار نکن تو هم خودتا بگیر
برو تاپیک قبل منو بخون منم از دست رفیقام ناراحتم،،تصمیم گرفتم دورشون و خط بکشم دوستای جدید پیدا کنم
رفیقی که به یادت نیست حذفش بهتره
خدا داره برات یه خلا ایجاد میکنه تا با انتخابی درست تر رفقای جدیدی پیداکنی که به درد زندگی متاهلی بخورن.
مجردا فقط خوششون میاد آمار بگیرن
چند تا جلسه برو
بسته به علاقه ات باشگاه، مسجد، استخر، پایگاه بسیج، تا دوست خوب پیدا کنی.
شاید تو همسایه هاتم بتونی ولی به همسایه اصلا آمار زندگیتو نده. به هیچ وجه،
من بعد از ازدواج و دوتا بچه رفتم سراغ دوست قدیمیم
اونقدر اخلاقش بد شده بود پیچوندمش، رابطه مو قطع کردم
