من یه ساله نامزد کردم شیش سال با نامزدم تفاوت سنی داریم من 20 اون 26 سه ماهی میشه رفته سربازی دوره آموزشی رو تموم کرده توی تبریز و الان برای ادامه خدمت اومده شهر خودمون ولی متاسفانه جایی که می خواست نیفتاد و بدترین قسمت ارتش افتاده با این که توی شهر خودمونه ولی بهش مرخصی نمیده اعصابش خورده بی پولی و غیره هم اضافه شده من بهش چیزی نمیگم یا غر نمیزنم ولی خودش پسری نیست که بخواد این وضع رو تحمل کنه خلاصه اوضاع روحی جفتمون خراب هستش من می خوام دیگه ی جوری با شرایط کنار بیام به اونم کمک کنم البته تا الان بهش خیلی امید دادم ولی می خوام بیشتر بهش محبت کنم به نظرتون بهش بگم رابطمون مق قبل نیست سرد شده واسه ما خیلی زوده که از الان خودمون رو ببازم و سرد بشیم البته همو خیلی دوست داریم .... ولی بگم بهش یا نه فقط خودم محبت کنم آخه من خودمم احتیاج به محبت دارم نامزدم قبلا پر از انرژی و عشق بود حتی باورتون نمیشه گاهی کم میووردم پیشش تو اینجور چیزا الان دوس ندارم براش مشغله فکری از سمت منم دوست بشه ولی باید بدونه منم احتیاج دارم به محبت
چرا که نه بگو ولی بالحن خیلی اروم وتا جایی که میتوتی ملاحظه ش بکن اون الان نیاز به ارامش فکری زیادی داره دلداریش بده از آینده برلس حرف بزن بذار سختی براش قابل تحملتر بشه بگو که درکش میکنی
سلام
دوره ي سختيه عزيزم
اما تموم ميشه
خيلي سخته ميفهمم
اما تو سعي كن صبور باشي تا بگذره
يه سالو نيم ديگه ميگي اي داد فك ميكردم هيچوقت تموم نميشه
ب محض تموم شدن ميشه همون ادم سابق پر انرژي اما كمي محكم تر
ببین بذار پس تجربه خودمو بهت بگم
به جز آموزشی چند ماه دیگه داره؟
اره اينم كه هي از اينده اي ك سربازيش تموم شده بگي حالشو بهتر ميكنه
از مزاياي سربازي بگو
كار محكم....
مسافرتاي خارجي
كه همش با كارت پايان خدمت امكان داره
بگو من قدر ميدونم كه داري بخاطر منو زندگيمون شرايطو تحمل ميكني
منو شوهرم چهار ماه دوست بودیم
سه ماه نامزد بودیم
بعدم عقد کردیم الان ی ساله عقدیم
وقنی دوست شدیم سرباز بود و تا چهار ماه بعد عقدم ادامه داشت
تو دوتا شهر جدا بودیم وقتیم که ازدواج کردیم چون فقط ۴ ماه مونده بود کرایه نمیکرد نامه نگاری کنه بیفته شهر من
از صب تا شب میرفت،شوهرم تهرانیه ،تا تو ترافیک تهران میذسید خونه ۹ بود شام میخورد میخوابید!فقط دوران دوستی یکم بهتر بود ک منم تهران دانشجو بودم جمعه ها میدیدمش بعدش که درسم تمومید هیچی؛
در این حد بهت بگم که ما عقد کردیم شوهرم برگشت تهران سربازی و تا ۵۰ روز بعد عقد ما همو ندیدیم
سلام
مامدوره نامزدیمون شوهرم خدمت بود خیلی دوره بدی بود میگذره درس میشه
من بهت درخواست دوستي دادم چون شوهر منم سرباز بود تو زندگيمون
هرباز دلت گرفت و كمك روحي خواستي پيام بده در حد توانم بهت ميگم چيكار كني
فقط بدون ميگذره
يكم دركش كن
بخدا خيلي گناه دارن
دست خودشونم نيس نمي تونن نرن
يه حد وسطم ميخوادا زيادم سعي كن خودتو فراموش نكني چون از نظر روحي كم مياري
بعضي وقتا ك خيلي رو مخ بود كه هستن همه سربازا بهش گوشزد كن غير مستقيم
انقد اونجا باهاشون بدبرخورد میشه و سخته واقعا سختو عصبی کننده بعد خدمت شوهرمیگفت اگه پای تو وسط نبود بخاطر تونبود صددفه قیدشومیزدم فرار میکردم
امشب به همه کمک کردم..یه خسته نباشید بهم بگین😃😃
