سال اوله پشت کنکورم میدونم به هدفم نمیرسم با اینکه خیلی رویا و برنامه داشتم امسال خلاص میشم و از خجالت پدر مادرم درمیام
میخونم تا تیر ولی یه سال دیگه باید بمونم برا هدفم
ولی از یه طرف میخوام کلا برم از همه دور میشم نمیدونم به چی زندم خودمو نگه داشتم
دعا کنین روحیمو بتونم حفظ کنم
اگه تنها زندگی میکردم با پدر و مادرم نبودم و مجبور نبودم به بقیه توضیح بدم راحتتر کنار میومدم چون هدفم و دوست دارم ولی فکر قضاوتای بقیه بیشتر باعث میشه عذاب بکشم
سال دوم پشت کنکور موندن خیلی سخت میشه با استرس شدید
ولی میدونم مثل باد میگذره 💔
کی میشه منم راحت شم
کی میشه یه نفس راحت کشید
کی میشه یبار که بارون اومد با خیال راحت و بدون دغدقه و ترس تماشا کرد و لذت برد ازش :)
حالم یجوریه راحت میتونم بزنم زیر گریه ولی جلو بقیه خودمو نگه داشتم
حس ترس خیلی آزار دهنده ست
خدایا فقط کمکم کن از لحاظ روحی ازین بیشتر نابود نشم
کمک کن سر پا بمونم
کمک کن همه چیمو نبازم و اگه نشد یه بار دیگه برا آخرین بار تلاشم و کنم و شانسمو امتحان کنم و بهش برسم
