آنقدر دیر آمدی تا دفترم را باد برد واژه های تازه و شعر ترم را باد برد
منتظر بودم بیایی بوسه بارانت کنم دیر کردی بوسه ی شیرین ترم را باد برد
می نوشتم تا سحر در وصف چشمانت چه سود در نگاهت سوختم خاکسترم را باد برد
گرمی آغوش تو یعنی سراسر بوی عق تا که محتاجش شدم زد بسترم را باد برد
با سپاهی مقتدر میخواستم فتحت کنم یک نظر کردی امیر لشکرم را باد برد
در قمار عاشقی مغلوب چشمانت شدم باختم در نرد عشق و ششدرم را باد برد
ای خیال انگیز تر از ذ؛ذذذذذ رقصان بر سراب
در هجومت پندهای مادرم را باد بردذ؛ذ؛
یک سبد یاقوت سرخی ، پس نمیدانم چرا ؟ خواب دیدم گوهر انگشترم را باد برد
من همان فانوس عشقم بی تو سوسو میزنم
در نبودت نیمه ی شعله ورم را باد برد
