از وقتی اومدم بعد عید دانشگاه شروع شد افسردگی اعتمادبنفس خیلی پایین
درسامو همشو نصفه نیمه خوندم اگه ادامه بدهم قطعا مشروط میشم
از همکلاسیم خوشم میامد که حسم نسبت به اونم از بین رفته اونم با یکی دیگه خیلی تیک میزنه (خیلی ناراحتم از این بابت)
با خانوادهم دعوام شده
پول ندارم هیچ دوستی ندارم اتاقی که داخلشم (خوابگاه) حالمو بد میکنه
خلاصه خیلی بده پیشنهادتون چیه بهم از این حالت دربیام
چنتا دوست پیدا کن باهم برین بیرون
عشق و عاشقی رو بیخیال شو..
بچسب ب درست.
هنوز اصلا دیز نشده با ی برنامه ریزی دقیق میتونی درساتو پاس کنی.
اکر میتونی شغل پاره وقت پیدا کن یا مثل تایپ و این چیزا
خوابگاهی عشق دنیارو ببر
کاش من فقط یک هفته دوباره برمیگشتم خوابگاه🤧
اتفاقا دلیل حال بدت اونه..بخاطر اون غمه ک انقد ناامیدی و درس رو ول کردی...
ببین طبیعیه ها بخاطر سنته، منم وقتی دانشجو بودم ۱۲ سال پیش عاشق يكي شدم بخاطرش تا مرز خودکشی رفتم.
حالا بعد این همه سال هنوز عوارضش تو تنم هست..اما وقتی یاد اون پسر و حماقت میفتم از خنده پاره میشم
نه یکی از دلیل هاشه ولی مهم ترینش خانوادمه
با خودم میگم بهش نزدیک بشم ولی میگم چه فایده وقتی صرفا اونو یه راه فرار میبینم از مشکلات
بیشتر ناراحتم که راه حواس پرتیمو از دست دادم برای همین دودستی بهش چسبیدم در حالی که هیچ احساسی بهش ندارم
بارها بهش فکر کردم که فراموششون کنم ولی همش با خودم میگم چرا
چرا نباید یه خانواده خوب داشته باشم چرا نباید ...چرا باید حسرت باشه
همش به اون دختره فکر میکنم به خانواده ای که داره که ارزوی من بود به پسری که میخواستمش ولی حالا اون بدستش میاره
داییه من ی آدم بد دهن بیادبه...
فقیرم هستن بنده خدا توی زیرزمین زندگی میکنن..
ب جاش دختردایی زرنگ و درس خون بود، یکی اومد خاستگاریش ساختمان ساز معروف شهرمون، پولداااااار،،،
پس همش ب خانواده نیست، الکی فکر نکن خانوادت بد هستن و محکومی ب زندگی نکبتی...
میتونم تا شب از این مورد ها واست مثال بزنم ک با چشمم دیدم
