یادمه یه روزی یکی از دبیری های فیزیک مون یه جمله ای بهم گفت که سال ها که گذشته تا یادش میفتم قلبم میشکنه و هر بار صدای شکستنش رو میشنوم حواسمون باشه دل کسی رو نشکنیم
پ.ن زندگی پس از زندگی رو که میدیدم خیلی ها بخاطر این دل شکستنا غذاب شدن .یکم اروم میشم
ب منم یکی از معلمام ی چیزی گفت قلب منم شکست ولی باعث شد کلا ی آدم دیگ شدم!
اخ
کاش درکش نمیکردم :)
انقد بهش فکر نکن تو ارزشت خیلی بیشتر از اینه که به خاطر یه حرف ناامید بشی
آره
معلم ادبیات بود
منم عاشق ادبیات بودم ولی خب نمره هام توی اون درس ۱۴ اینا بود همیشه
ی روز تنبیهمون کرد گف اینایی ک درس نمیخونن اینجورین اونجورین تنبیهتون میکنم منم گفتم خب چرا خشک و ترو باهم میسوزونی اونایی ک نمیخونن تنبیه کن
جلو همع گفت تو خودتم یکی از همونایی
فکر کردی درست خیلی خوبه
من خیلی خجالت کشیدم و ناراحت شدم
حتی ازش بدم میومد دیگ
ولی همون حرفش باعث شد تلاش کردم دیگ هیچ وقت زیر ۲۰ نگرفتم
تا جایی ک سر کلاس مشاعره میزاشت من شرکت میکردم روشم کم میکردم
منو کرد دستیار خودش اون تایم
یبارم سر کلاس ریاضی اومد دنبالم منو برد سر ی کلاس دیگ گف مشاعره کن
خلاصه دلم براش تنگ شده دوس دارم بازم ببینمش
