گاهی آدم واقعا نمیدونه چکار کنه
من میشنیدم هر کس طلاق گرفته کلی ناراحت میشدم اما فکر نمیکردم خودم یه روزی جایی برسم که یک سال مدام بهش فکر کنم ..
بچه ها هر چی میگم اصلا و ابدا تعریف از خودم نیست(همه مجازی هستیم و همو نمیشناسیم )
من کلا از ۱۴ سالگی خیلی خواستگار داشتم حالا نمیدونم امتحان خدا بوده یا بخاطر خانوادم بوده
دوران دانشگاه از همکلاسی ها گرفته تا همسایه و پسر فامیل ... خواستگار خوب هم از نظر مالی و فرهنگی زیاد داشتم اما چون خانواده مذهبی دارم برام خیلی مهم بود که خواستگارم فوق مذهبی باشه
از فامیلامون آقا پسری بودن که ۵ ساله حرف ازدواج میزدن اما چون خیلی مذهبی نبود قبول نمیکردم!
خلاصه به جایی رسید که هم بخاطر خانواده و هم بخاطر موقعیت شغلیم (شاید) خیلی خواستگار داشتم و انقدری به خودم مغرور شده بودم که هیچ کسو نمیدیدم و خیلی خودمو بالا تر از بقیه میدیدم ... هر بنده خدایی خواستگاری میکرد دیگه بدون توجه به موقعیتش ردش میکردم
متاسفانه خودخواهی سر تا پامو گرفته بود
