به وقت دلتنگی

دلتنگ روزهای قبل حاملگی و ازدواجم، دلتنگ خونه و خونواده پدری، خونه بابا خیلی ساده بود مامان ساده همه چیزامون ساده ولی همون چیزا و خوردنی ها خیلی لذت داشتن شوق و ذوق گوجه سبز و هندونه و زردآلو و گیلاس که بابا با پول کارگری خريده بود خیلی زیاد بود انگار میوه های بهشتی بودن چقدر رویا داشتیم بیچاره پدرمادرامون چقدر زحمت می‌کشیدن و این عشق داشتن به خودم نگاه میکنم شرمم میگیره که نه عشقی برام مونده نه امیدی،  نگران آینده بچه تو دلم هستم که مامانش دیگه عشق و  صداقت و امیدی تو دلش نمونده که بهش بده مامان بابای ما خیلی فداکار بودن.......زندگي الان بهمون سخت گرفته و بخاطر پول عشق و علاقه مون رو گرفته و دلمون رو تبدیل به سنگ کرده و پول هم به دست آوردم ولي دیگه لذتی نداره،همه چی دارم ولی مزه نمیده .......هعیییی......بماند یادگار عصر جمعه به وقت دلتنگی