بازم تموم شد

مثل همیشه مثل هربار طولانی حرف زدنامون به آخر تبدیل شد آخ عزیزدلم تو چقدر عجولی هیچ وقت عشقو درک نکردی همیشه ازم گذشتی چیزایی رو ازم خواستی که نا ممکن بود توهم مثل من هیچ وقت نمیتونی فراموشم کنی ولی دیگه سر صحبتو باهات باز نمیکنم همون رفیق قدیمی بمون با این تفاوت که دیگه حتی ندارمت ترسی نیست من عادت کردم به تنهایی اما برای تو قبل از آنکه دیر شود از خدا همدمی آرزو میکنم که سنگ صبورت در ناملایمتی های روزگار باشد و جبران تمام صبر هایت