نه اینکه بدم بیادا نهههه
خیلی خوبه ، بلاخره باید خانواده دوم و کسی که تا به وصال خدا رسیدن همراهته انتخاب کنی
ولی ی جوریه ، زندگی کردن با ادمی که عمق شخصیتشو نمیشناسی و غریبست و معلوم نیست اخلاقش چجوریه ، شایدم بخاطر اینه که من به هیچکس اعتماد ندارم چون حتی مادر پدرم ی روزی دلشون ازت زدا میشه...
نمیدونم ، ولی از طرفی حس باحالیه که قراره با ی آدم جدید آتیش بسوزونی و همسنت باشه
ولی بازم میگم چه معلوم شاید آدم توداری باشه...
