خسته شدم

شما  خانماا خودتون دارین بیش از حد گذشت میکنید که این همیشه اشتباه بدتر آسیب رسان بوده که یک خانم برای خودش عذاب درست میکنه  اونطرف هم یک عده آقایون بی بخار بی درک نفهم تحویل جامعه دارین میدین ،وقتی جای تعلق ندارین چرا به زور موندن ترجیح میدین آرامش وزندگی از خودتون میگیرین که هیچ فردا روز یک بچه بیگناهم وارد یک عذابی که خودتون میسازین وارد میکنیداینجور رفتارها کتک و خیانت و انحرافات فکری و ناراحتی بیماری ها جز دلایل محکم تون هست که قاضی حکم طلاق اجرا پرونده خانم دارن چرا چون  جزء نباید رفتاری ها یک آقا هستن

خودتو با این فکر آزار نده مخصوصا اون بچه رو،وقتی بزرگتر سه یعنی دوسه سالش شه انقد ناراحت میشی که فکرای پوچ میکردی،حق داری اولیای زندگیت،ده سال از زندگی باید بگذره تا زن و مرد عاقل ترشن،ب شوهرت بگو آدم باید سالم زندگی کنه،بارها و بارها سالها و سالها تو گوشش بخون،عب نداره دعوا کن،حق داری و طبیعت امر هم،همنو میگه،فقط تا دنیا اومدن اون بچه سعی کن آرومتر باشی و ذهنت رو مشغول کن،کمی انتظارات رو پایین بیار تا مستقل تر و بی فکرتر شی،ب حرفم گوش کن چون خیلیامون تجربه کردیم و از تجربه هامون داریم میگیم،اگر کتاب داری بخون و مشغول سو،یا اگ میتونی تسبیح یا قران بخونه حتی روزانه در حدپنج آیه با معنی،هم آروم میشی هم ذهنت دیگ سمت افکار منفی نمیره،ولی مدام بگو،بگو داری پدر میشی،بگو آدم باید ظلم نکنه تا ظلم نبینه،مردایی که زن بردن و ب خاک سیاه نشستن رو مثال بزن،خودتو بالاببر،تو غم نشین،از همه سراسری خودت،فردا هم مادر میشی جاپات محکم تر میشه با بزرگ شدن بچه ت شوهرت کمکم میشینه حاش،حالی تر میشه