آرام باش عزیز من. آرام باش. حکایت دریاست زندگی، گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک، ترشح شادمانی، گاهی هم فرو میرویم، چشمهایمان را میبندیم، همه جا تاریکی است. آرام باش عزیز من.آرام باش. دوباره سر از آب بیرون میآوریم. و تلالو آفتاب را میبینیم. زیر بوتهای از برف، که این دفعه، درست از جایی که تو دوست داری طالع می شود.