توی تاپیک قبلی همه چیو گفتم با عمم بحثم شد ولی اون ی شهر دیگ زندگی میکنه مقصر نبودم من آخه بهم تیکه کنایه انداخت وقتی خواست بره شهرش باهاش روبوسی نکردم خیلی سرد گفتم خدافظ ( بعدش تلفنی صحبت کردیم آشتی هم دادیم) اما من خیلی احساساتی ام و همس گریه میکنم و عذاب وجدان دارم ک چرا روبوسی نکردم چکار کنم 😭
با گریه هیچی درست نمیشه خانوم
این کار شما به اون کار اون خانوم در
الانم که همچی درست شده الکی حساس نباشین
مقصر اون بود ک تو جمع بهم تیکه انداخت و من بخثم شد باهاش من خودم خیلی سختی کشیدم تو زندگی خیلی بیشتر از اون ، اما اونم مادر نداره دلم واقعا میسوزه براش تمام تلاشمو کردم ک حالش خوب باشه خوشحال بره خونشون دعوتش کردم پذیرایی کردم مثل خواهریم اما بعد یک ساعت بهم تیکه انداخت نمیدونم چرا. حالا عذاب وجدان دارم ک مادر نداره شهرش دوره چرا روبوسی نکردم باهاش
خدا مادرشون رو رحمت کنه ولی اینکه مادر ندارن دلیل نمیشه بی احترامی کنن
شما هم فقط جبران کردین و اگه نمیکردین الان اینجا تاپیک زده بودین که چرا جبران نکردم
زندگی همینه خانوم اینقدر سخت نگیرین
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-57 ثانیه پیش
-55 ثانیه پیش
-54 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز