داره ۳۰ سالم میشه اما تاحالا هیچ مورد ازدواجی نداشتم. خواهرمم مثل منه و خیلی غصه میخوره تهران هستم و یه جورایی خاستگار سنتی دیگه وجود نداره
از طرفی م اصلا ادم دوست شدن با پسرا نیستم به این امید که شاید بعدا ازدواج کنه باهام.
(واقعا نمیخوام مرد های غریبه بهم دست بزنن)
وقتی م که حد و مرزم میگم چون برای سو استفاده اومدت جلو میذارن میرن! روحیه حساسی دارم
اشنا و فامیلی م نداریم برای ازدواج روش حساب کنم
ب نظرتون چیکار کنم