در سوره مبارکه احزاب آیه 59 خطاب به رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلّم) آمده است: «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِکَ وَ بَناتِکَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنينَ يُدْنينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلاَبِيبِهِنَّ ذلِکَ أَدْني أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً». ای پیامبر، به همسران و دخترانت و زن های مؤمنان بگو روسری ها و چادرهای خود را بر خویش بیفکنند (که گردن و سینه و بازوان و ساق ها پوشیده شود) این (کار) نزدیکتر است به آنکه (به حجاب و عفت) شناخته شوند تا مورد تعرض و آزار (فاجران) قرار نگیرند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است.
برخى از مفسّران؛ جلباب را به معنای پوشش فراگیر معنا کرده اند که از بالاى سر تا پایین پا را مى پوشاند یعنی چیزى در حدود اندازه چادر است. البته برخی دیگر، جلباب را پوشش تا زانو و برخی دیگر جلباب را مقنعه دانسته اند که بر اساس دیدگاه اوّل که برایتان توضیح داده شد: قرآن از چادر یا چیزى مانند آن که تمام بدن را بپوشاند، سخن گفته است.
درباره پوشش حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) هنگام خروج از منزل و رفتن به مسجد براى دفاع از فدک نقل شده است که: آن حضرت مقنعه خویش را بر سر محکم بستند و جلباب بر تن کردند؛ یعنى پوششى که تمام تن را از سر تا قدم فرا مى گرفته است. یعنی «چادر». یاحقّ.