من دوتا برادر دارم
که هیچ کدوم حرمت پدر و مادر رو ندارن
بدترین رفتار رو دارن
بدترین گفتار رو دارن
من همیشه مودب ترین و با ملاحظه ترین بچه خونه بودم
هر آسیبی هم دیدم از پدر و مادر چیزی نگفتم
نتبیجه ش میدونید چیه؟
اون دوتا فحشم بدن ده دقیقه بعد قربون صدقشون میرن و براشون این رفتار نرمال شده
من یه " تو" بهشون بگم محشر کبری میشه و تا قیامت دعوا میکنن
موافقم و نمیدونم چرا همه خانواده ها اینجورین
اونا از سر ترس قربون صدقه برادرات میرن
رضایت قلبی مهمه ، شاید قلبا از شما رضایت دارن و موضوع مهمتر اینه که خدا چه عملی رو دوست داره ..
ادب و شرع و همه چیز حکم میکنه که درست رفتار کنی
مثل الان
صرف نظر نکن از چیزی که هستی
من کاملا درک میکنم
خواهرم بی احترامی میکنه جوابشونو میده و مدام سر کوچکترین چیزی قهر میکنه
نتیجه اش اینه کلی بهش بها میدن،هر چی بخاد براش فراهم
ب شدت سعی میکنن کاری نکنن ک خانوم بهش برنخوره
اما من ک همیشه مودب بودم و هیچوقت دربرابر حرفاشون هیچی نگفتم همیشه تو سری خورم و نصف کارایی ک برای اون میکنن برای من نمیکنن
تازه بدم باهام حرف میزنن
ولی خوب اشکالی نداره،مت هنوزمنمیتونم باهاشون بد حرف بزنم
جانا سخن از زبان ما میگویی، حتی اینجوری میشه که چووون هیچوقت عصبانی نشدی و اعتراض نکردی، پس همه چیز برات خوب بوده و حالا داری زر میزنی
اکثر خانواده ها همینن
هرچی سلیطه تر و پاچه پاره تر باشی بیشتر هواتو دارن
