بروید ای حریفان بِکِشید یار ما را
به من آورید آخر صنم گریزپا را
به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین
بکشید سوی خانه مهِ خوبِ خوش‌لقا را
وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم
همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را
دم سخت گرم دارد که به جادوی و افسون
بزند گره بر آب او و ببندد او هوا را
به مبارکی و شادی چو نگار من درآید
بِنِشین نظاره می‌کن تو عجایب خدا را
چو جمال او بتابد چه بود جمال خوبان
که رخ چو آفتابش بکشد چراغ‌ها را
برو ای دلِ سبک‌رو به یمن به دلبر من
بِرِسان سلام و خدمت، تو عقیق بی‌بها را
زندگی چیست، پر از درد برای من و تو
سرد و بارانی و تار است هوای من و تو
روزگاری است که با غصه و غم ساخته ایم
اندکی صبر ، بزرگ است خدای من و تو
عشق و عاشق شدن و دلبری و مفتونی
شد گناهی که نوشتند به پای من و تو...
همه بر سر زبانند تو در میان جانی.........
اشعار الکساندر پوشکین. مخصوصا اون قسمت آخرش که میگه بدان از تو یادی هست و بدان در دنیا قلبی هست قلبی که تو در آن زنده ای.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
6 ثانیه پیش
14 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز