سلام دوستان من حدودا بیشتراز ده ساله ازدواج کردم فرزند دارم شرایط جداشدن ندارم همسرم و اگر خوب رفتارکنه دوست دارم ولی متاسفانه نمیتونه خیلی بددهنه خیلی اذیتم میکنه با رفتاروحرفاش. خیلی لجبازه یه بارم خیانت کرده جنسی نه ولی به هرحال خیانت بوده. خیلییییی وقتا توزندگیم احساس تنهایی و افسردگی داشتم خلاصه ش یار نبوده شریک عاطفیم نبوده همسر نبوده بیشتر یه رقیب بوده توی یه بازی که بایدم برنده باشه.
من یه آقایی ومیشناسم که خیلی انسان شریغیه خیلی خوبه یعنی کامل با جزییات نمیشناسمش ولی حدودا توی ۲۰ باری که دیدمش و رفتارهاش ودیدم همونیه که دلم میخواست شریک زندگیم اونجوری باشه. ایشون هم بچه داره ولی نمیدونم باهمسرش هست یانه یا مثلا طلاق گرفته یا نه.
درکل هیچ اتفاقی بین مانیفتاده هیچ حرفی دراین مورد زده نشده. ولی متاسفانه هرووقت ایشون و میبینم احساس خیلی خوبی بهش دارم خیلی برام قابل احترامه خیلی دوسش دارم
بابت این حس میترسم میگم نکنه خیانته ولی الان با خودم فکر کردم گفتم نه چرا خیانت باشه؟ اگرایشون خانوم بود هم همین قدر تحسینش میکردم وازش خوسم می اومد دیگه
نظرشماچیه؟
