یه چیزی بگید

 مرا دردی ست اندر دل که گر گویم زبان سوزد                      اگر پنهان کنم، ترسم که مغز و استخوان سوزد...                                            

 مرا دردی ست اندر دل که گر گویم زبان سوزد                      اگر پنهان کنم، ترسم که مغز و استخوان سوزد...                                            

دختر نازنیم اگر روزی این نوشته را خواندی شاید دیگر آن دختر کوچولوی امروز نباشی. شاید بزرگ شده باشی،رویاهایت را دنبال کنی، شکست خورده باشی یا برای موفقیت هایت جشن گرفته باشی اما میخواهم چیزی را همیشه بدانی.از روزی که بدنیا آمدی زندگی برای من معنای دیگری پیدا کرد قبل تو هم نفس میکشیدم هم میخندیدم هم زندگی میکردم اما بعد از تو فهمیدم قلب آدم بیرون از بدنش هم میتواند بتپد. ممکن است روزهایی برسد که به خودت شک کنی که دنیا آن طور که میخواهی با تو مهربان نباشد یا احساس کنی تنها مانده ای در آن روزها این نوشته را دوباره بخوان و یادت باشد که تو از همان روز اول کافی بوده ای نه بخاطر موفقیتهات نه بخاطر تایید دیگران فقط بخاطر اینکه«تو» هستی❤من همیشه نمیتوانم کنار تو باشم اما عشق من همیشه همراهت خواهد بود در هر تصمیمی که میگیری در هر مسیری که انتخاب میکنی و در هر شهری که زندگی میکنی قلب من با تو سفر خواهد کرد. آرزو میکنم شجاع باشی آنقدر شجاع که خودت را همانطور که هستی دوست داشته باشی. مهربان باشی نه فقط با دیگران با خودت هم و خوشبخت باشی نه به آن شکلی که دنیا تعریف میکند بلکه به شکلی که قلب خودت میخواهد. واگر روزی از من پرسیدند بزرگترین افتخار زندگیت چه بود بدون فکر میگویم اینکه مادر تو بودم... دوست دارم دخترم 🥺❤ خدای قلب کوچیک من تویی قلبم❤