ولی نه به قیافه ام روتینای گرونی که استفاده میکنم میاد و نه مشکلایی که میخورم انگار از قحطی اومدم
استرس هم که نگممم
و برای استرس نمیدونم چکار کنم
کل زندگیم پر تنش
همسرم
بچه های شلوغم
آرامش ندارم
خونه ام انکار اشغالدونی
از بس بچه ها ریخت و پاش میکنن
شب و روز دارم جمع میکنم
ی لحظه غافل شم میبینم بعله میدون جنگ
و مدام هم یا داد میکشم یا نصیحت