به پوچی رسیدم

😭💔

عزیزم آنقدر زندگی تجزیه و تحلیل نکن فقط با آغوش باز پذیرا باش و زندگی کن 

تو دفعه اولت هست که داری زندگی می کنی طبیعیه که اشتباه کنی و تجربه کسب کنی و در طول مسیر پخته بشی 

این متن یه تاپیک بود که خیلی به دلم نشست برای خودم ذخیره کرده بودم شاید به کار شما هم بیاد 

من نتیجه ی صحبت با کارشناس مذهبیو اینجا مینویسم در مورد امتحان های الهی

من برداشت خودمو مینویسم 

ببینید اینطوریه که منی که وسط،شلوغیه زندگیم نمیدونم ظرف وجودیم چقدره ولی خدا میدونه پس اگه یه امتحانی سرم اومد و حس کردم دارم له میشم فقط چند راه داره

اول داشتن یه سری چارچوب های اعتقادی پایه

دوم باور داشتن به اینکه راهی جز راه الهی نیست

سوم خستگی ناپذیر بودن برا پیدا کردن راه حل و این راه حل ها گاهی ممکنه شامل غلبه بر فوبیا هات باشه یعنی فکر میکنی دسترسی نداری به اون قسمت از نفرت وجودیت از چیزی یا کسی ولی باید بتونی. 

در واقع مهم نیست شاید حتی امتحاناتت شبیه امتحانات یه پیامبر خاص باشه و تو میگی نه من ارتباط دارم نه دلم خوشه پیامبرم.

 اون کارشناسه گفت پیام ها در قالب وحی بوده و تبلیغی. با وحی دقیق نمیگفته اینکارو بکن اونکارو نکن‌پس بنابر این اون امام و پبامبره هم زجر کاملی کشیدن. 

مهم نی که مثلا تویی که نمازتم یکی درمیون میخونی امتحانت در حد امتحان اون عارف باشه صرفا حضور در امتحان و تلاش مهمه .

حتی تلاش احمقانه و بی سرانجام و بچگانه .

حالا نتیجه رو خود خدا میبره زیر نمودارو میانگین گیریو از اینجور کارا که حتی معلما میکنن. فقط مهمه که مثلا ادامه بدی و هی راه حل پیدا کنی و این روحیه ی گشتن دنبال راه حلو از خودت جدا نکنی.

اصلا هم مهم نیست نتیجه .

 گیریم بهترین راه حلا رو رفتی باز همون حضور در جلسه مهم بوده . حتی اگه باختی و با صورت خوردی زمین بازم مهم نیست. معیار نمره دادنو تو تعیین نمیکنی. 

میدونم تصوری نداری و میگی این چه وضعشه چرا همه چیز اینطوریه . توقع نداری که توی دنبا با اینهمه پیچیدگی همه چی مثل مدرسه و دانشگاه باشه نمره بندیش. 

چطور تو که دلت میخواد کل دنیا قشنگ بشه، و کاری ازت برنمیاد, خدا بهت به اندازه نیتت میده

 اونی هم که واقعا داره تلاششو میکنه با اندازه نیت و تلاشش میده .‌

.پس اصولا خیلی جای غر و لند هم نمیمونه. چون قبلش اصلا هیچ بودیم هیچ. همینم از سرمون زیاده خیلیم زیاد. گیر ما اینه که چسبیدیم به این دنیا. اصن دنیا چسبنده س قبول دارم ولی هی باید خودتو از جدا کنی .اختیاری یا اون امتحانا جدات میکنه.

واقعا خدا مهربونه توقع داری مثلا با من‌ناز نازی رفتار کردی فلان جا فهمیدم دوسم داری همیشه ناز نازی رفتار کن باهام.

خب این منافات داره با امتحانا که مثل تمرین دادن به ورزشکار توسط مربی هست یا خالص کردن تهه وجود از ناخالصی.

دست بچه بره سمت آتیش میکشیش کنار خب حالا رو دستش جا چنگ افتاد بیفته. 

دکتر یه عفونتیو داره از بین میبره یا یه بافت سرطانیو داره با شیمی درمانی میکشه، خب به درک که بافتای کناریشم مردن. فعلا زنده بمونه.

این مدلیه جریان تا جایی که فهمیدم

حالا اینکه تو خودت چه برداشتی بکنی .اینجاست نکته ش ‌‌.میتونی بگی دارم له میشم گند بزنه به دنیا 

و قدرت و روحیع ادامه دادنو از خودت بگیری 

و یا بگی ایول مربی من خوب داری رشدم میدی و فلان. تا مثلا حسو حال ادامه برات بمونه

 اصولا بخوای نخوای وسط بازی هستی. دیگه پاره هم کنی خودتو فرقی نداره:) 

اینه جریانش.

البته اگه درست فهمیده باشم

در حقیقت ۳۰ درصد اتفاقات زندگیمون دست ماست بقیه اش از کنترل ما خارج هست  

خیلی زندگی داری به خودت سخت می گیری 

همه چیز به ازدواج ختم نمی شه 

همه ازدواج های عاشقونه هم به خوشبختی ختم نمی شه 

همه اون ازدواج های عاشقونه خوشبخت هم هر روزشون با شادی و لبخند و خوشی نیست. (نمونه اش خود من یه مشت خانواده و فامیل شوهر گاو از فردای عقد ریختن تو زندگیمون )

اینطوری بهش فکر نکن.  ما خدایی داریم که قادر و تواناست و اگه دست بع درگاهش بلند کنیم و ازش کمک بخواهیم هر دردی درمان می کنه و برای هر مشکلی چاره ای داره 

می دونستی خدا آنقدر ستار العیوب هست که اگه از یه گناهی واقعی توبه کنی و خدا اون توبه رو قبول کنه  اون دنیا حتی اون گناه از ذهن خودت هم می بره که در پیشگاه خدا شرمنده نباشی 

یعنی حتی گناهت از خودت هم می پوشونه!  خدا از این مهربونتر و کریمتر داشته باشی و ازش ناامید باشی؟؟؟؟؟

معنی لا الله الا الله. همینه. که به این بینش برسیم که ما خدا نیستیم که همه انتخاب های زندگی با ما باشه.   اونی که بیشتر انتخاب های زندگیمون رقم می زنه الله هست.  همون الله که رحمان و رحیم هست.  اون قسمتی از زندگی که دست خودم هست انجامش می دم بقیه اش هم توکل می کنم به خدا و قبولش می کنم 

درکت میکنم واقعا برای ما زوده تو این سن اینقدر از این دنیا خسته و زده شده باشیم

سلام

افکار شما منطقی است و هیچ جای شکی نداره ولی این منطق اضطراب شما را بالا میبره و وقتی اضطراب بالا رفت فکرت فعال تر میشه و این چرخه ادامه داره.

یک دوره رهایی از اضطراب و افسردگی با رویکرد فراتشخیص می خواهم برگزار کنم. توی تاپیکم یک متن بذار تا اطلاعات دوره که ناهیی سد بهتون اطلاع رسانی کنم.

شادکام باشید.