خانمایی ک تنها زندگی میکنین بدون بچه

نه نمی ترسم، تا حالا به همچین چیزایی هم فکر نکردم

فعلا یه مدته پیش مامان بابام هستم ولی از چند ماه اینده مجددا تنها زندگی میکنم

نه نمیترسم

در حموم دسشویی رو نمیبندم و تو سرویس هم اچار و پیچ گوشتی و ... دارم برا مواقع ضروری.. معمولا حموم هم میرم داخل کیسه فریزر گوشیمو میذارم که خیس نشه و با خودم میبرم

دیگه.. احساس کنم فشارم بالا پایینه یه چیزی میخورم خوب نشدم اسنپ میگیرم میرم درمانگاه

ترس هم که معمولا نمیترسم از چیزی ..

نه خیلی هم خوش میگذره البته من درحال حاضر با خانوادم ولی خب چون اونا مسافرت های طولانی میرن تجربشو دارم از طرفی هم احتمال تنهایی زندگی کردنم در آینده خیلی زیاده 

روحیه من تنها و مستقل زندگی کردن رو به چند دلیل میطلبه اگه اتفاقی هم بیفته اورژانس هست یا میتونم زنگ بزنم یکی بیاد منو ببره درمانگاه و بیمارستانی چیزی 

خب دستشویی درش بسته باشه چه اتفاقی می فته مگه؟ جاش که تنگ نیست احساس خفگی کنیم، می تونی در دستشویی و حمام رو نبندی از این به بعد

من فکر تنها زندگی کردنم بخاطر ی سری ترسام تا حالا نشده خیلی بهتر شده بودم ولی با خوندن تاپیکت ترس تمام وجودم و گرفت تا حالا ب این چیزا فک نکرده بودم

خب اینجوری که برات تنهایی زندگی کردن سخته، 

در خونه شما رو نمیدونم ولی دستگیره رو میشه با پیچ گوشتی باز کرد.. دستگیره رو کلا دربیاری قفل هم باز میشه .. خونه من دستگیره اش از این قدیمیا بود برا همین فکر نمیکنم دراوردنش خیلی سخت بوده باشه .. در نهایت میشه همین کاری که تو کردی 

دوستت هم که شیشه رو شکسته.. یه سنگی چکشی گوشتکوبی چیزی بذار واسه شکستن در شیشه ای

راه حل ساده تر اینه حتی وقتی خونه یکی دو ساعت تنهایی هم در دسشویی و حموم رو نبندی.. همیشه یه چیزی بذار لای در و جداره که باد هم نتونه در رو ببندا

الکی خودتو میترسونی.. خیلی از ترس ها اصلا اتفاق نمیفته .. دو سه روز اول تنهایی زندگی کردن سخته ولی بعدش دیگه عادت میکنی و اتفاقا تنهایی خیل هن خوش میگذره بهت‌ 

خب واسه پنیک باید یه کاری کنی دیگه مشاوره چیزی، یا یه همخونه قابل اعتماد درست درمون پیدا کنی