سلام وقتتون بخیر ببخشید من چند تا هم اتاقی دارم مدام ازار و اذیتم میدن چون میدونن ساکت و خجالتیم مدادم تحقیرو اذیتم میکنن از طرفی پدر و مادرمم کلا تو زندگیم زیادی کوتاهی کردن و میدونم با این که هیچوقت از اونا کمک نمیخوام ولی چون من براشون زیاد مهم نیستم الکی میگن حقته و واقعا تو حق فرزند کوتاهی کردن الان به جز خدا به معنای واقعی هیچکسو ندارم ولی نمیدونم چطوری باهاش حرف بزنم درد ودل کنم راهنمایی بگیرم تروخدا اگر میدونین بهم بگین ممنون
یاد این آهنگ افتادم
تنهایم بی کس بی سامان ای داد سرگردان نالان پریشان فریاد
مددی رسان ای خدا
بترس از مظلومی که بجز خدا کسی رو ندارد
تاپیک های به روز شده
6 ساعت پیش
6 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز