خانما توروخدابیایین به دادم برسید من نزدیک دوهفتست الکی بیخودی استرس شدید میگیرم دوستدارم از خونه فرارکنم برم توجمع یابیرون شبانمیتونم بخوابم به هیچ کدوم از کارام نمیتونم برسم نه نظافت نه آشپزی توخونه همش حالم بده استرس امونموبریده تاجاییم دردمیگیرع هزارتافکرمیزنه به سرم مثلا سرم دردمیگیرع چشم دردمیگیرع هی تو ذهنم میگم نکنه کورشم نکنه فلان شم اصلا دوست ندارم تلویزیون تماشا کنم یا بخوابم درحالیکه من آدمی بودم که عاشق تلویزیونه اینم بگم اگه قبلااسترس میگرفتم به خاطر علت و اتفاقی بوده ولی اینسری الکی الکی این شکلی شدم جایی روندارم که هروزبرم اوقات فراغتموپرکنم شوهرمم شغلش یه جوریه باید همیشه کارکنه تعطیلی اینانداره مغازه داره اینم بگم ماباخانواده شوهرتویه ساختمونیم خیلی پرسروصدا هستن بدترادم عصبی میشه اونجا هم نمیتونم برم چون بچم میره اونجاهمش باهمه درگیره توروخدااگه تجربه دارین بگین مشکلم چیه من واقعا دارم زجرمیکشم ذهنم همیشه خستس
ویتامین بدنت شاید کمه
افسردگی داری
بی قرار میشی
برای اینکه شب بتونی بخوابی پوکساید بخور
ولی حواست باشه باید بری دکتر
استرس وفت غروب بیشتر نمیشه؟
همش به خودم میگم چندسال دیگه زندم روزمیشمارم میگم وای تاانموقع چه جوری میخوام زنده بمونم بااین روحیات باشغل همسرم چه جوری کناربیام باخانواده شوهرچطورقبل هراتفاقی استرس دارم قبل از اینکه برام بیفته بهش فکر میکنم به بچم نمیتونم ابراز محبت کنم به هیچی تمایل ندارم به خودم میگم تاکی بایدباخانواده شوهرزندگی کنم من آدم خیلی مهربون وبااحساسی ام ولی نمیدونم چرااینجوری شدم دیگه به بچم انگاراحساس ندارم واقعا خسته شدم🥹😭
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
55 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز