خيلي وقته كه ديگه لباساي قبلم اندازم نيست اما از اينكه ميبينم فرزندم روز به روز با بزرگ شدنش لباساش ديگه اندازش نيست حس خيلي خوبي دارم. اندامم ديگه مثه قبل نيست اما وقتي فرزندم و نگاه ميكنم و قد و بالاشو ميبينم ذوق ميكنم.خيلي وقته كه ديگه وقت نميكنم آرايش كنم اما وقتي فرزندم آراسته است و زيبا همه چي يادم ميره. خيلي وقته كه براي خودم وقت زيادي ندارم اما ازينكه تمام وقتم صرف رسيدگي به فرزندم ميشه يه جور خاصي خوشحالم.خيلي وقته كه نتونستم غذامو تا گرمه و لذت داره تا آخرش بخورم . اما وقتي فرزندم شيرشو با ميل ميخوره و تموم ميشه انگار خوشمزه ترين غذاهاي دنيا رو خوردم.خيلي وقته نتونستم كتاب مورد علاقمو بخونم. اما وقتي با عشق با فرزندم حرف ميزنم واون به چشمانم زل ميزنه زيباترين متنهاي عاشقانه رو تو عمق نگاهش ميخونم.
♥️خيلي وقته...خيلي وقته...خيلي وقته♥️
همه اين خيلي وقته ها رو با يك لبخند كودكم عوض نميكنم.دلم ضعف میرود برای دنیای مادری... دنیایی که متعلق به خودت نیستی. همه جا حضور کسی را احساس میکنی که آنقدر بی پناه است که آغوش تو آرام اش میکند. آنقدر کوچک است که دستهای تو هدایتش میکند! آنقدر ضعیف است که شیره جان تو پرورشش میدهد! مادری را دوست دارم …چون به بودنم معنا میدهد! و یادم میدهد هزار بار بگویم "جانم " کم است برای شنیدن "مادر" از امانت خدایم. مادری را دوست دارم …هرچند در آیینه خودم را نمیبینم. آن زن خسته و ژولیده و کم خواب در قاب آیینه را تنها وقتی میشناسم که دستهای فرشته ای به گردنم گره میخوردو از من میخواهد که عکسی دو نفره بگیریم و آنوقت هست که من زیبا میشوم و زیباترین ژست دونفره را در قاب آیینه حک میکنم.
مادریم را خیلی دوست دارم.
♥️ تقدیم به همه مامانا
