سال سختی بود…
پر از فراز و نشیب، پر از امیدهایی که به حقیقت نپیوستند، پر از بدهیهایی که سنگینیشان را روی شانههایم حس کردم. روزهایی که با تمام توان دویدم اما انگار مسیر، مدام از من دورتر میشد. لحظاتی که دستهایم را مشت کردم تا از پا نیفتم، اما زمین خوردن هم جزئی از مسیر بود.
سال سختی بود… اما من هنوز اینجام. با زخمهایی که نشانهی جنگیدناند، با رویاهایی که شاید کمی غبار گرفته باشند، اما هنوز زندهاند. شکست خوردم، اما تسلیم نشدم. زمین خوردم، اما بلند شدم.
سال جدید، شاید باز هم سختی داشته باشد، شاید مسیر هنوز هم پر از موانع باشد، اما من یاد گرفتهام که از نو برخیزم، که دوباره تلاش کنم، که نگذارم گذشته دست از رویاهایم بردارد. اینبار با ایمان بیشتر، با امیدی که حتی در تاریکی هم روشن است.
به خودم قول میدهم که ادامه بدهم… و اینبار، پیروزی نزدیکتر از همیشه خواهد بود.
و به شما…
به شما که در این مسیر افتادید اما بلند شدید، خسته شدید اما ادامه دادید، شکست خوردید اما رویاهایتان را رها نکردید…
سال نو مبارک.
امیدوارم امسال، سالی باشد که به تمام خواستههای قلبیتان برسید. سالی که رویاهایتان نه فقط در خیالتان، بلکه در دنیای واقعی لمس شوند. و اگر جایی، در میانهی مسیر، باز هم سخت شد… یادتان باشد: ما برای تسلیم شدن نیامدهایم. 🌿✨
