یه استاد روانشناسی داشتیم خیلی هم آدم حسابی بود از اونا ک خارج درس خونده بود برگشته بود
میگفت برا ازدواج بلوغ شخصیت و عقلی کافی نیست
هر موقع از مجردی سیر شدین ازدواج کنید ک چیزی تو دلتون نمونده باشه وقتی ازدواج میکنید راه برگشتی ب مجردی ندارین حسرت کارایی ک تو مجردی نکردین خیلی سخته حتی اگه همسرتون بهترین آدم دنیا باشه و زندگی خوبی داشته باشین
گاهی پایان یک امید آغاز یک شخصیت جدیده. تو فعلا خودتو به زندگی وصل نگهدار قول میدم این روزا هم بگذره