تنها حسرتم اینه که درس نمیخوندم
اگه درس میخوندم خیلی بهتر بود برای آیندم
ای کاش برمیگشتم به اون سن هر چی سن میره بالا تر فکر و خیال بیشتر میشه
خیلی مهمه من اشتباه انتخاب رشته کردم هنوزم دارم تاوان میدم راه درست نرفتم زمان سرنوشت سازیه اگر درست تلاش کنه آدم و انتخاب درست کنه یه عمر از لحاظدرس و شغل راحته درس و تلاش و راه درست بره ادم برده دنبال چیزایی ادمو بدبخت میکنه نرن
بشدت تحت کنترل خانواده بودم ، زورکی میبردنم مهمونی ، زورکی برم میگردوندن ، همش میگفتن اگه فلانی فلان چیزو پرسید حقیقت نگو ، اینی که ما میگم بگو ، اونجوری ک کا میگیم برخورد کن ، فشتم دادن بگو ممنونم و.... خلاصه همه چیزو میفهمیدم ،حقمم میدونستم ولی مجبور بودم خفه شم که بهم زور بگن
چقدر دوس دارم برگردم اونموقع💔
شروع افسردگیم از اون زمان بود. کاش خانوادهام همون موقع کاری میکردن اما خب براشون مهم نبود.
سرم تو کتاب و تست و آزمون و امتحان
تفریحم نهایت رفتن خونه دوستم اونم دو سه ماه یکبار و برگشتن از مدرسه با اتوبوس واحد بود😂گاهی هم اخر هفته میرفتیم خونه مامانبزرگم
کلا سرم تو کتاب بود از 12 سالگی تا 18 سالگی
تنها چیزی که یادم مونده با آهنگ "آره من ۱۴ سالمه ، آرزوهام یک عالمه" دائم در حال رقص بودم 😁
دوران بسیار بسیار مزخرفی بود
با خانواده سختگیر و بد دل
خداروشکر اون دوران تموم شد حتی یادش میفتم حالم خراب میشه
اون سن چند تا تصمیم درست گرفتم که خیلی خیلی توی پیشرفتم تأثیر داشت.یکیش ول کردن رفیق هام بود.میدونم اگه ولشون نمیکردم الان حداقلش سیگاری شده بودم.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
