مجبورم از مادربزرگم نگهداری کنم

فک کنم پروفسور سمیعی بود میگفت خوشبخت کسی هست که عذاب وجدان نداشته باشه وجدانش راحت باشه ..ایشون که این همه موفقیت به دست اوردن همه جارو گشتن تعریفشون این بود از خوشبختی ..پس لطفا فک نکن اگه با مادربزرگت بدرفتاری کنی   اگه بری جای دیگه خوشبخت میشی شاید همین کمک کردن به مادربزرگت ..مهربون بودن ..با گذشت بودن همین خوشبختی باشه.. البته میدونم توهم باید دنبال ارزوهات باشی ولی مواطب مادربزرگت باش  

عزیزم میدونم سختی کشیدی ولی اونم به جز شما کسیو نداره برا همین از شدت درد چشاشو بهم فشار داده ولی صداش در نیومده ...

 خانومی کن حساب و کتابو نگه دار برا روز حساب  . این دنیا اذیتش نکن همین پیری و ناتوانی به اندازه کافی اذیتش میکنه 

بازم دست گلت درد نکنه که ازش نگهداری میکنی ولی اجرتو با وسوسه های شیطانی از بین نبر بیچاره گناه داره این روزای ناتوانی برا هممون هس. مهربان باش بزار دعات کنه 

کس دیگه ایو نداره؟ به خاطر ثوابشم که شده دستشو بگیر

اذیتت می‌کرد؟ 

اسی به خدا مادربزرگ همسر من در بدی زبانزده. هم با زبون هم با کارهاش همه رو از جمله خود منو خیلی اذیت کرده. کلا آدم نامحترمیه. همسرم طفلک همیشه از حرفها و رفتارهاش خجالت میکشه.

یه بار یه حرفی بهم زد که اصلا نمیتونم اینجا بگم. همینجوری‌ها، کلا ذاتش بده، با همه.

خونهٔ مادرشوهرم بودم، از پله‌های طبقهٔ بالا داشتم می‌اومدم پایین، ایشون هم داشت میرفت بالا. دیدم نا نداره راه بره. یه پتوی نازک هم دستش بود. پتو رو زورش نمی‌رسیده ببره بالا. من اصلا نگاش هم نمیکردم چون از بس بی‌ادب بود، نمیخواستم مدتی که اونجا مهمونم، حرف بزنم باهاش. ولی بازم دلم سوخت. برگشتم، پتو رو از دستش گرفتم و بردم بالا.

یا تشکشو انداخته بودن وسط هال طبقهٔ بالا. انقدر توی لحافش گره‌گره داشت، پیرزن بیچاره چطور شبا روش می‌خوابیده؟ دلم سوخت، وقتی کسی نبود رفتم تشکشو با دستم فشار دادم یه کم تا بهتر شه. کسی هم اونجا نبود که بگم خودشیرینی کردم.

خب اونا ذاتشون اینجوریه، ما اینجوری. ما که نباید خودمونو مثل اونا آلوده کنیم عزیز دلم. لابد بلد نبوده مهربون باشه. شما سعی کن چون بی‌پناهه، اذیتش نکنی.

البته قبول دارم که شرایط من اصلا مثل شرایط شما نیست. شما بیشتر حق داری و سخت‌تره اوضاعت. 

واقعا شرایطت سخته عزیزم و حق هم داری

ولی حالا که چاره ای نیست خیلی خوبه که با مهربونی کاراشو انجام بدی که قطعا قطعا پیش خدا بی جواب نمیمونه

ناتوانیشون در چه حده؟

میتونن دستشویی برن؟

همین که تاپیک زدی معلومه دلت سوخته براش پس می سپارمت به خدا و دل خودت 

چقدر درد کشیدی چقدر سخته برات 

انسانی حق داری ازش رنجش داشته باشی 

اما یک تیکه از کتابی خوندم میگه اونها هم قربانی قربانیان هستند 

با احساس و رنجش کودکی باهاش برخورد نکن 

از روی انسانیت و خداگونه باهاش برو جلو 

ایمان بیار خدا پاداش خوبیهات رو میده عزیزم 

چقدر قشنگ 🥰 «خداگونه»!