جشن عقد

 در کوچه ام،در یک کوچه خلوت وبی کس راه میروم.بدون نگاه به پشت سر،درنقطه ای که راهم را تاریکی فرامیگیرد،گویی رویایی میبینم که درانتظارماست.آسمان سیاه با ابرهای خاکستری پوشیده شده.گویی رعد وبرق پنجره ی خانه هارانشانه گرفته.عالم وآدم درخوابند،فقط دو دوست بیدارند.یکی منم ودیگری پیاده روهای خلوت

این که محتوای فکری وقضاوتمون با احساساتی شدن تغییر میکنه و بین سفید و سیاه هیچ رنگ ديگه ای قائل نیستیم خيلی خيلی جای نگرانی داره ما آدم های معمولی هممون طیف هایی از خاکستری هستیم اندکی از افراد متمایل به نقره ای و اندکی از افراد متمایل به آنتراسیت و اکثريت جامعه بین این دو طیف هستیم .. . . .... من معلمی را با جان ؛فراغ از افکار نان ؛ بهر بهبود جهان پذیرفته ام💫 ✅️اتفاقا هم درس بخونین هم کار کنید .قبول دارم سخته ولی بیسوادی بی پولی و نداشتن جایگاه اجتماعی خيلی سخت تره ✔️

هرکجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره فکر ، هوا ، عشق ، زمین مال من است. ⛔️ آقایون اینقدر درخواست ندبد گرفتید چی شد⛔️از برچسبهایی مثل «مطلقه»، «بیوه» یا «نازا» بیزارم؛ آدمها را با قلب و انسانیتشان بشناسید، نه با عنوانهایی که به آنها میدهیدزندگی گذشته و حتی تجربهی طلاق، پایان من نبود؛ بخشی از مسیری بود که مرا ساخت و برای ساختن آیندهای بهتر، قویترم کرد.امروز خودم را همانگونه که هستم دوست دارم؛ با تمام تجربهها، سنم و مسیری که پشت سر گذاشتهام..پسرم؛ تمام دنیای من.