یه عمر خودش رو فدای دیگران کرد ،
زحمت کشید کار کرد داد دیگران بخورن ، خرج اونا کرد تا درس بخونن به یه جایی برسن کار کنن
همه ی اونا به یه جایی رسیدن
اخر عمرش گذشت و هیچ تلاشی برا خودش نکرد
این بدبخت محتاج شد
و حتی هنوزم هیچ توقعی از اونا نداره و اون افراد هم اصلا براشون مهم نیستش
عه، عمه ی من
اشتباه کرد
کیه ؟
متاسفانه کسانی که خودشون رو فدای دیگران میکنند در نهایت کسی قدردانشون نخواهد بود...مثل مادر مرحوم من
دلسوزی هیچ کمکی به اون فرد نمیکنه و قطعا خدا بهترین دلسوز ادماست
شما یا بهش کمک میکنید و براش کاری میکنید حالا یا معنوی یا مادی هر جور ک خودتون صلاح میدونید و کار شما همینجا تمام میشه . باقیش اضافه کاریه و فقط حالتون بد میشه و فکرتون ک منبع انرژی روزتون هست درگیر و در اخر اتفاقی هم نمیوفته
یه مثالشو بزنم از بازیگرای خودمون من هروقت مثال میزنم ب این بازیگر و میگم ،مهران غفوریان دهه ۷۰ ایناهشتاد بود دقیق یادم نیست کارگردان معروفی بود اگه شماهم یادت بیاد زیر اسمان شهر الانم داره پخش میشه ادمای مثله حمید لولاییو معروف کرد ،پژمان بازغی ،یوسف تیموری خیلیا دیگه ولی اونا نه تنها تشکر نکردن بلکه پشتشم حرف زدن حتی نمیگن چقدر کارگردان خوبی بودی میگن این معروف نکرد تو سریاای دبگه بازی میکردم این به این معروفی دید همه بی وفایی میکنن از کارگردانی به بازیگری رو اورد مصداق زندگی همه مونه یکیو پر وبال میدی میرسی بهش از خودت میگذری اخرش یه توف میندازن کف دستت میگن میخواستی نکنی .
من متولد سال هشتادم
نه یادم نمیاد
دقیقا همین طوره
من به شخصه از این افراد یاد گرفتم که به هیچکس کمک نکنم
البته کسایی رو که قبلا بهم کمک کردن نمیتونم دور بندازم
ولی به کسی که نمیدونم قدردان هست یا نه الکی کمک نمیکنم
