دق میکنم. بچه ها امسال ۶مین عیدی هست که نه کسی نیاد خونه م و نه جایی داریم بریم.
خونه رو هم هروز کاملا تمیز میکنم پس خوته تکونی ندارم.
برای شستن فرش و پرده و .. هم که شوهرم پول نمیده.
شهر غریبم. کسی رو نداريم اینجا. شوهرم تا شب سرکاره، من اجازه ندارم از خونه بیرون بیام. دوتایی با دخترم دق میکنیم فقط ۵سالشه.
چنساله با خدا قهرم. حتی اونم ندارم باهاش حرف بزنم.
تروبقران اگه با خدا میونتون خوبه، ازش بخواید ما رو برگردونه شهرمون.
عزیزپرده که میشه توتشت توحموم شست اگرماشینم داری بهتر
خانواده هاتون هم نمیان؟
چرا اجازه میدی زندانیت کنه ؟؟؟
الهی بگردم
چرا بیرون نمیری
مگه میشه یه انسان زندونی بشه !
دخترت و کلاس یا مهد ثبتنام کن ببر بیار
روحیه ت بهتر میشه
شوهرتو متقاعد کن ک اگر بیرون نرین مریض و دلمرده میشین
غریبی سخته چرا بیرون نمیری؟خب برو پارکی جایی هوایی بخوری برده ک نیستین
من ۱۶ سال شهر غریب بودم
منم دقیقا همینم فقط من دوتا بچه دارم و اینجا خانواده شوهرم هستند که من باهاشون ارتباطی ندارم و خودت برو به خونوادت سر بزن
