روانشناسا چرت زیاد میگن.. خیلی که پیگیر میشی به خودت میای میبینی دیگه از خود واقعی و تحویل نگیرت هم چیزی باقی نمونده و شدی یه بلاتکلیف.. شدی یه شخصیت جدید که نمیتونی با خود جدیدت ارتباط برقرار کنی و سردر گم میشی
نچسب مطلق بودن بده.. ولی بچسب بودن هم بده.. یه کم شل کن از اینی که هستی یه کوچولو کمتر شی.. همین..مغرور خوب نیست.. ولی یه سری صفات برای زن خوبه.. هر کس و ناکسی رو نپذیره با هرکسی دوستی و معاشرت نکنه و با هر کسی سریع دختر خاله نشه و..
سعی کن یه کم شل کنی ولی شخیت وجودیتو کلن دور نریز.. خدا هر کدوممون رو با یه سری ویژگی ها آفریده که تو مسیر زندگیمون اون ویژگی به دردمون میخوره
طرف بداخلاقه.. فرداها یه مدیر خوب میشه..طرف ریز بینه.. فرداها یه نقاش خوب میشه..طرف حساسه.. باید همه ی کارها رو تمیز انجام بده..شاید دیگران بگن رو مخه.. ولی فرداها یه خیاط با سلیقه و تمیز دوز میشه..یه طراح خوب میشه.. یا امروز دندون پزشکی بودم دیدم دستای دکتر چقدر کوچولوئه و خودشم چقدر لاغر و استخونی.. اولش گفتم این با این درآمد خوبه نمیره بدنسازی به خودش برسه جوون بگیره..بعد اینکه یک ساعت دستش تو دهن من بود فهمیدم که اگر این ادم گنده و هیکلی بود با دستهای بزرگ و مردنه.. دهن من آسفالت میشد و فک ام از جاش در میومد اگر اون دست ها رو میکرد تو دهنم..
خدا به هرکس صفاتی داده که تو مسیر زندگی و تکامل و کمالش میتونه کمکش کنه.. دنبال تغییر خودت نباش.. این ویژگی ها شاید روزی قراره قسمتی از زندگیتو بسازه. اما.. افراط نکن.. یه جاهایی فروتن باش.. یه جاهایی مغرور..مثلا خوبه که مغرور باشیم به اینکه زن هستیم و اجازه ندیم جنس زن رو کوچیک نشون بدن.. افتخار کنیم ایرانی هستیم و بهش مغرور باشیم.. تو چیزای خوب مغرور بودن خوبه.. اما تو چیزای چرت و پرت و بقیه رو آدم حساب نکردن مغرور بودن بده..یه کم ردیفش کن.. خاکی تر بشو..خودتو نگیر.. خیلی هم دیگران رو به حریم خصوصیت راه نده..گاهی شل بودن خاکی بودن و صمیمیت زیاد..آسیب میزنه به ادم.. تعادل رو رعایت کن...همین..دنبال اینکه از خودت یه آدم دیگه بسازی نرو..ممکنه تبدیل به یه ادم دیگه ای بشی که اون موقع اصلا حال خوبی با شخصیت جدیدت نداشته باشی و نتونی ارتباط بگیری باهاش و ضربه به خودت بزنی..