واقعا اینو جدی میگم من دلم پاک نیس .نمیتونم با همهههه مهربون باشم ، به هرکسی اندازه ای کا ارزش داره بها میدم .اگه باهام خوب باشن خوبم اگه نباشن بدم
با هرکی مثه خودشم
اهل گذشت نیستم ، شاید فراموش کنم ولی نمیگذرم و یه روزی انتقاممو از اون فرد میگیرم و تلافی میکنم
یا مثلا تو هرکاری اول منفعت خودمو در نطر میگیرم
و حاصر نیستم بخاطر بقیه به خودم صرر بزنم
در مرحله اول با آدما خوبم ولی اگه ببینم دارن از محبتم سو استفاده میکنن یا قدر نمیدونن ، محبتم ازشون دریع میکنم و میرم یکی مثه خودشون
خیلیی وقتا تو ذهنم ، یا تو حرفام ، با خانوادم پشت سر آدما غیبت میکنم ، قصاوتشون میکنم و....
گاهی دروع میگم
فکر میکنم آدم بدیم ، یا.... نیمدونم واقعا
حس بدیه
نطر شما چیا
بنطرتون من بدم ؟؟
