یکی از دوستام هر وقت باهم صحبت میکنیم انگار ذره بین میندازه میره تو بحر صورتم مثلا نشستیم داریم حرف میزنیم میبینم با یه حالت عجیبی بهم خیره شده میگه منافذ صورتت بازه حالا هر چی خودم نگاه میکنم منافذم اصلا باز نیست داریم راه میریم و حرف میزنیم یهو بهم خیره میشه و وسط حرفم میگه خط لبخند داری برو ژل بزن...باز داریم حرف میزنیم بازم خیره میشه ابروت کم پشته...جوش زدی و فلان و فلان...خدایی فازش چیه جدیدا کاری کرده وقتی باهاش حرف میزنم سرمو ميندازم پایین اصلا حرفمو گوش نمیده خیره میشه به صورتم عیب و ایراد میگیره وسط بحثای مهمم این کار رو میکنه جدا این چشه والا وقت بوده داشته میخندیده پای دندونش غذا بوده روم نیومده بهش بگم خودشم هزار تا عیب و ایراد داره خدایی فاز چیه ..سه ساعت براش حرف میزنم فقط عیب میگیره انگار با دیوارم 😐