ازدواج یا داشتن پارتنر یا حتی آشنایی پیش پا افتاده ترین نیازه ی آدمه و پیش پا افتاده ترین نعمت ولی خدا منو از داشتن این نعمت محروم کرده
۲۸ سالمه تا حالا پیشنهادی نداشتم
هیچ آدمی نبوده که بخاد با من باشه
هیچ خواستگاری نداشتم
در حالی که شاغلم تو اجتماعم تیپ و قیافه خوبی دارم ظاهرم خوبه همه جا میرم کلاسای مختلف میرم
بیشتر دوستام ازدواج کردن بچه دارن دخترای کوچیکتر از منم حتی ازدواج کردن ولی نمیدونم چرا من هیچ آدمی نمیاد سمتم