ما مستاجریم، ماشین نداریم، وسایل خونه هم نداریم یعنی مبل، تخت تلویزیون اینا نداریم ، بااین گرونیا هم دیگه هیچوقت نمیتونیم بخریم الان شکممون هم بزور سیر میکنیم، منم کار آنلاین راه انداختم و مشتری ندارم.
رابطمم با همه چند ساله قطع کردم، نه دوستی، نه فامیلی، نه آشنایی.
کاش زودتر بمیرم دیگه خسته شدم این زندگی از اول همین بود تا ابدهم همینه
از بس همه آشناها و فامیل و... وضع مالیشون خوب بود و ما سر و وضع زندگیمون داغون بود هیچوقت کسی نیومد خونمون و رفت و آمدی نداشتیم.
خانواده من تو این سی سال زندگی خونه و ماشین و وسایل خونه نتونستن بخرن از این به بعد که دیگه عمراااا
کسی هست مثل من باشه و خانوادش مستاجر باشن و ماشین نداشته باشن بعد از سی سال؟
