سلام به همگی
بدون مادرم خیلی تنها شدم.. .
وقتی بود ادمهای تهمت زن .. کمتر برات حرف درست می کردند.چون راهنمایی ات می کرد تا ادملتو بشناسی
وقتی بود مجبور نبودم حرفهای منت دار بشنوم
ادم ساده ای هستم و یه دستی می خورم حتی وقتی بیمارستان بودم یه خانم مسن بختیاری که خدا حفظشان کنه بهم گقتند انقدر دلسوزی نکن سادگی نکن .. بختیاریها واقعا دلسوزن نه الهی بمیرم میگن نه از تنهایی ات سو استفاده می کنند واقعا فرشتن
چرا ادمهای آسیب پذیر نفرین و دعاشون گیرا نمیشه اگه تجربه و راهنمایی دارید درمیون بزارید
بله مادرمنم 14سالگیم فوت شدن درک میکنم اما بعد اینا تجربه میگیری زیادی ساده نباشی و خوبی بیجا نکنی
عزیزم اول باید رو خودت کار کنی که آسیب پذیر و ساده نباشی که از دیگران ضربه نخوری و دست به نفرین بشی🌹
به نظرم برو مشاوره
من ۱۷ سالم بود مادرمو از دست دادم
و سال بعدش رفتم دانشگاه شهر دیگه
به کلی شخصیتم عوض شد . از ی دختر وابسته و خجالتی
شدم ی دختر زرنگ و با اعتماد بنفس
جالبه ک بدونی مادرم مدام با بقیه مقایسه م میکرد
بعدش دیدم نه تنها از بقیه کمتر نیستم
بالاترم هستم
مادرو هر وقت از دست بدی زوده. من ۲۴ سالم بود، اما احساس نیازم بهش هیچ وقت کم نشد. خصوصا زمان ازدواج و ناراحتی هایی که پیش اومد، شبا خواب میدیدم دارم براش درددل میکنم و ناراحتیامو میگم...
روحشون شاد من مادرمو نوزدا سالگی از دست دادم پدرمم تو بچگی وقتی خیلی کوچک بودم... بی پشتیبان بودن تو این زمونا خیلی سخته ،باید رو حودت کار کنی وگرنه هر اشغالی بهت ضربه میزنه و از تنهایی و سادگیت سو استفاده میکنه
حقیقتش نمی دونم چی کار کنم چون حال روحیم خوب نیست فقط نفرین می کنم .. ایمانم هم داره لطمه میبینه و می دونم که خود ناامیدی مشکلمو بدتر می کنه چطوری تونستی کنار بیای... مادرا حتی ازنظر مالی هم بخاطر از خودگذشتگی شون به بچه ها کمک می کنند..
