بعد از شکست های زندگیم و عوض شدن تصوراتم
دیگه دلم نمیخواد ادمارو ببینم
دیگه همشون برام یک مشت موجود خودخواه و لاشی و کثافت شدن...
چیکار کنم بچه ها؟
اعتماد به نفسم صفره حس میکنم اصلا داغون و افتضاحم و بقیه هم یه مشت کثافتن
دلم واسه خودم میسوزه کلا افتادم یه گوشه
ادما بهم ضربه زدن و خراب کردن همه چیزمو
از همه چیزززز زده شدم و خودمو گم کردم کامل
تراپیست
حقم داری والا آدم یه ظرفیتی داره از به جایی به بعد دیگه از همه چی میبره
منم حال تورو دارم گوشه گیر تنها افسرده فراریم از ادما
عزیزم دردکت میکنم الان تو شرایط خوبی نیستی ولی یادت باشه تنها کسی که میتونه کمکت کنه خودتی سعی کن دیگه به اتفاقایی که افتاده فکر نکنی اینجوری فقط بیشتر اذیت میشی و از پا درمیای
درکت میکنم من حتی میترسم تا پارک سرکوچه برم فکر میکنم همه ی ادما دارن ب منظور نگام میکنن انقد از این ادما بدی دیدم که از سایه خودمم میترسم
چون خیلی خوب بودیم رو راست بودیم لیاقت نداشتن باهامون کاری کردن ب این روز بیوفتیم من اصلا اینجور ادمی نبودم همیشه خندون بودم زودتر از همه دم در حاضر بودم
