همش میگم اگه دوستام قبول بشن استخدامی من نشم مقایسه میشم باهاشون پدر مادرم اونارو ببینن بگن عرضه نداشتم با اونا مقایسه بشم یا بهم بگن اینهمه درس خوندن آخرش چی شد همه موفق شدن این نشد
حسم بخدا حسادت نیست از سرخوردگی ومقایسه میترسم
لطفا کمکم کنید
کسی نیست یعنی
طبیعیه انسان نمیخاد فک کنه عقب میمونه از دوستاش انشاله شمام قبول میشین
سلامت باشین
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز