ماقبل اینکه دنیا بیایم باخداعهدبستیم که تااخرش هستیم وسختی های این دنیارو هم میدیدم اما خودمون انتخاب کردیم که بیایم،وسخت ترین امتخان مااینکه یادمون نیس،اینکه ازخدا بخاهیم بمیریم وناامید باشیم اززندگی میشه اولیش ناامیدی وعهدشکنی باخدا،چرااین دنیا سختی میکشیم چون باید روحمون به کمال برسه ،چون میخاهیم بریم یه دنیای بزرگتر،مثه جنینی که حتما باید رشد کنه تابه این دنیا بیاد،سختی هاهمه اش تقصیر وازمایش خدا نیس گاهی نتیجه اعمال خودمون هس،خداکفته من سرنوشت هیچ قومی تغییر نمیدهم مگراینکه خودش بخاد،شمادرنظربگیر چندمیلیون معتاددردنیا وجود داره ببین قرارنیس خدا همه شون روفردا شفا بده کاهی نشانه هایی میفرسته پس ماباید خودمون راهمون رو پیدا کنیم