چرا گذاشتی تا به اینجا برسی؟
چرا انقدر گذاشتی نابود بشی؟
چرا تموم نمیشه؟
چرا خواهر زخواهر می گریزد برادر با برادر می ستیزد
چرا دختر ز مادر ننگ دارد پدر با بچه هایش جنگ دارد
چرا مهر و محبت کیمیا شد همه دوستی رفاقتها ریا شد
نبینیم خنده ای بر روی لبها نه روز آرامشی داریم نه شبها
نه کس را لحظه ای آسوده بینی به صد کار جمله را آلوده بینی
نه پولدار را زپولش لذتی است نه نادار را به جایی عزتی هست
نه آسایش نه آرامش نه راحت همه مشتاق یک آن استراحت
نبینی یک نفر را که کسل نیست پر است دلها و جای درددل نیست
زندگی سراسر درد و رنجه
نمیخوام اینو تکذیب کنم و بگم شما هم روزای خوب رو میبینی
اتفاقا هممون تا زمانی که میمیریم فقط باید بجنگیم و درد بکشیم
مهم اینه که جوری بجنگیم که برا بچه هامون الگو بشیم
یا شاید ما درد بکشیم تا اونا نکشن
به هر حال معتقدم شادی واقعی فقط زمان مرگه
ولی زندگی کنید این یه طوفانه که هممون باید ازش بگذریم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز