اول اینکه رفتنت خونه پدرت اشتبها محض بود .
دوم اینکه این مشکل یه راه داره.اونم اینه که روزتو برنامه ریزی کنی.از صبح تا شب کلاس باشگاه اینور اونور.که ببینه تو بیکار نیستی صبح تاشب.
بهش بگو هفته ای دوبار با خودت میام اونجا چون دلم براشون تنگ میشه.اگه خاستی بیشتر بری برو ولی حق نداری بیای به من غرشو بزنی که گفتن زنت کو.اگه اذیت میشی بگن زنت کو میتونی تنها نری.
واینکه ما کارگرخونه ی تو نیستم چه رسد به خانه ی مامان.کارای زندگی خودم هست اونارو انجام بدم کلی انرژی میبره.اینارو با لحن اروم ولی قاطع و محکم بهش بگو.
الان برگشتی خونه خودت؟!
سوم اینکه اگه تو کاری اختلاف دارید با جبهه گیری عمل نکن
بلکه با سیاست و از روش نرم پیش برو که تو روی هم قرار نگیرید
منظورم اینه که آروم آروم و با صبر همسرت رو با خودت همراه کن
اولا چرا دوستاش اومدن دنبالت؟اشتباه كردي رفتي. اصلا حق نداره ازتو همچين چيزي بخواد. بايد پدرمادرت باهاش صحبت ميكردن.اگه سرعقل نيومد بريد مشاور.بازم اگه نيومد بايد انقدر بسوزي وبسازي تا خودش بفهمه قرارنيست كاراي غيرمنطقي ازت بخواد كه ميشه تقريبا ٤٠سال كه پدرمادرش به رحمت خدارفتن.ببخشيد نااميدت كردم ولي اميدوارم دوراه اول جواب بده.
اگه برگشتی بدون اینکه خودش که دست روت بلند کرده بیاد دنبالت باید بهت بگم ببخشید ولی به شدت حماقته برگشتت گلم.
یا نباید میرفتی یا اگه رفتی باید خودش میومد نه که دوستاشو بفرسته.
برو پیش مشاور ،زود هم برو تا بتونی تصمیم درستی برای ادامه روند زندگیت یگیری
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-34 ثانیه پیش
-29 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز